napachart's profileHerenop by BADTZU BOYSPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Herenop by BADTZU BOYSStay Hungry,Stay Foolish December 27 Real Time Diaryhttp://www.elfyourself.com/?id=1805641956 โหลดเส็ดอ่านจบพอดี
บ่ายสอง ตื่นมาแบบวิ้งค์ เพราะเมานิดๆ ที่หัวมีขีดสายฟ้าแบบแฮร์รี่ เพราะเมาเดินชนมุมกระจกดัง โต้ม
บ่ายสองครึ่ง ไปซัดเป็ดหม้อเล็ก กับข้าว แล้วก้อคืนตังค์ที่ติดที่ร้านไว้สิบบาท บ่ายสามกว่า วิ่งเล่นอยู่ในเว็บเดนสึอยู่พักนึง เพราะมีอาจารย์มาสอนจากเดนสึ เลยอยากจะรู้จักให้มากขึ้น บ่ายสามกว่าๆ ขี้เกียจอ่านหนังสือหว่ะนาย บ่ายสี่โมง อ่านหนังสือพิมพ์เมื่อวาน คุยกับแม่บ้าน พักใหญ่ๆ เรื่องเสื้อผ้าหาย บ่ายสี่โมงสิบห้า คิดเล่นๆว่าปีนี้จะไปเค้าดาวน์ไงดี เพราะท่าทางจะต้องไปอยู่กับไอ้กันแน่ๆ
บ่ายสี่โมงยี่สิบ ช่างแม่งเหอะ เด๋วค่อยคิด อยากเล่นหิมะ
บ่ายสี่โมงครึ่ง ชิลลี่บ่นๆเลยโทรเช็คไอ้พนว่าหัวชาไหม
บ่ายห้าโมง เอ็มเอสเอ็นก้อยังออฟไลน์อยู่อย่างเดิม.......
หกโมงสิบหก ไอ้พนโทรมาบอกว่าตื่นและ มันกะอ่านแบบพอดีๆ
หกโมงสี่สิบ สองสามบทและ
ทุ่มยี่สิบ หิวข้าว แต่ดึงไปก่อน ไม่รุจะกินไร ทุ่มครึ่ง ไปกินข้าวและ ไม่รุเดะ October 26 ก้อแค่ อีกวันที่นอนไม่หลับนอนไม่หลับ เพราะพึ่งพรีเซ้นต์งานมา
เลยนอนตั้งแต่ 4โมง ตื่น 5ทุ่ม แล้วการนอนหลับก้อไม่ใช่ทางเลือกของการพักผ่อนอีกต่อไป
เพราะหลับตาลงทีไร ก้อนึกถึงผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งจะได้พบหน้ากันในวันพรุ่งนี้แล้วหล่ะ
ไม่มีใครอยากให้เราได้เจอกัน เพราะมันแต่ปัญหาทุกครั้ง ที่เราได้อยู่ด้วยกัน
แม้ว่าจะพยายามไม่ให้มีใครไม่พอใจแล้วก้อตาม ก้อยังมีคนไม่ชอบใจอยู่ดี
แต่ยังไงพุ่งนี้จะอาบน้ำ ทำตัวหอมๆ ไม่สนใจอะไร แล้วนั่งรถไปเซ็นทรัลสาดพร้าว
แล้วอยู่กับเพื่อนๆ แน่น ชิล แอม
แล้วถ้าอีตุ้ดนั่น พูดมากปากดีเมื่อไหร่ จะแอบเตะไข่มัน
แต่นี่ยังนอนไม่หลับเลยหว่ะ
น้องๆรอหน่อย จะเส็ดแล้วเน้อ September 08 ว่างๆมาแว้บๆเมื่อวานไปงานเสดสาดมา รู้สึกแว้บๆเองเนอะ
พวกมึงต้องรู้สึกมากกว่ากูอยู่แล้วหล่ะกูว่า
ตอนนี้ก็กลับมาทำรายงานสเต็ปปี่สี่ ที่โดนเบิร์นกระจุยกระจาย
ตอนนี้กลับมา เข้าลู่แล้วหล่ะ ขอโอกาสหน่อยนะ
แต่แล้วยังไงเนี่ยนั่งปั่นรายงานหนักหว่ะ อยากใช้ชีวิตปีสี่คุ้มๆหว่ะ
เห็นเพื่อนจบแล้วหลอนๆ
โปกเก้อร์สนุกสัด ซัมซุงสนุกกว่าเยอะ ฮิฮิ
ไอเอ็มซี น่าจะสนุกสุดๆอีกวันนึงน่า เนอะพี่นาเดีย
ต้องดาวกระจายกันซักตั้งแล้ววว
August 30 เธอะ ลาส เกรทเตท โฟล์คซองวันนี้ได้ขึ้นเวทีอีกครั้ง หลังจากที่รอมาหนึ่งปีเต็มๆ กับ โฟลคซอง ที่พลาดท่าตกรองปีที่แล้ว ทั้งๆที่สองปีก่อนก็ป้อปปูล่าร์โหวตตลอด
ตกรอบปีที่แล้วทำเอาเฟลล์หนักจนร้องให้ทุกคืน กิ้ๆๆๆ เว่อร์ไป แต่เอาเป็นว่าแค้นหนัก
ปีนี้ มีกีต้าร์คู่ใจทั้งสองคน แน่นกับเต้ย เลยมันกันหนัก มันที่สุดในสามปีที่ผ่านมาเลย วงอื่นเอาแต่เล่นตลกกับหล่อๆกันอยู่นั้น
ปีนี้ก้อเลยตั้งใจว่าจะเล่นให้มันที่สุด ถ้าถ้าแม่งตกรอบอีก ก้อจัดคอนเสิร์ตเองเลย ง่ายๆไม่ต้องง้อใคร แต่ก้อทะลุมาได้
ทะลุมาได้ยังไง ซาวน์แบบโหวกเหวกหนักมาก แต่ดีที่เล่นมันมากจนคนดูแบบร้องตามแบบไม่ได้เตี้ยม ยิ่งเล่นก้อยิ่งคึก กำลังใจมาอื้อเลย
ขอบคุณทุกเสียงเชียร์ที่ทำให้เรากล้าเล่นได้อย่างเต็มที่
วันนี้ก้อเลือกเพลง ฉันไม่รู้จะรักเทอนานเท่าไหร่
เลือกเพราะทุกคนในวงต่างก้อ ไม่รู้ว่าจะรักได้นานแค่ไหนเหมือนกัน เป็นพวกผู้ชายไม่มีความรับผิดชอบ
แต่ว่าวันนี้
แอบคิด ไอ้ประโยคที่ว่า ไม่รู้จะรักเทอนานเท่าไหร่
มันจะอาจแปลได้ว่า
เพราะมันคือตลอดไปก้อเลยไม่รู้ว่ามันจะนานเท่าไหร่ก้อได้
ปีนี้จะเล่นให้สมกับเป็นปีสุดท้าย
วันอังคารที่ สอง กันยา
เรียกแม่มาดูด้วย
ลีลาของแน่น โซโล่ของเต้ย แซ๊คของเจ
กับกลองของเรา
ไม่สนุกให้ถีบ
แอบเชื่อว่าคนมาดูวันนี้ วันจริงมากันครบทุกคนแน่ๆ
อยากให้ทุกคนมาดูคอนเสิร์ตสุดท้ายของพวกเรานะ
เต้ย เจี้ยว แน่น แอนด์ เจ
Thank You For Being My Everything
August 13 เพลงที่ตรงกับชีวิตตอนนี้ฟ้าฝนกับคนที่เข้าใจ
ฉันรู้ดีที่เธอเศร้าใจ ฉันก็ใกล้เคียงเธอเหมือนกัน ยืนท่ามกลางสายฝน มีสองคนที่เข้าใจ แต่ก็อย่างน้อยยังมีฉันที่อยู่เคียงข้างเธอ ฝนไม่นานก็คงพัดไป ฝนในใจไม่เคยคิดหยุด ยืนท่ามกลางสายฝน มีสองคนที่เข้าใจ แต่ก็อย่างน้อยยังมีฉันที่อยู่เคียงข้างเธอ กลองมันส์ดี ถ้ายังไม่ได้ฟังเพลงนี้ ถือว่าอ่านสเปซนี้ไม่จบ เพราะคุณได้ไม่ครบในสาระที่ผมให้
ฟังซะ
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
August 06 เมมโม มาย ไลฟ์ แอท ดิ บีกิ่นนิ่ง{ Improvo Starto }หลังจากอ่านหนังสือสีแดงสดใสเล่มหนึ่ง ที่มียิ้มที่มุมปก
ชื่อ++ Happy คนพลิกแบรนด์ แบรนด์พลิกคน ++
พี่ธนา เธียรอัจฉริยะ เป็นคนเขียน
สนุกมาก ลุ้นทุกตอน ทั้งๆที่เป็นเรื่องธุรกิจและรีแบรนดิ้ง
แต่สื่อได้ถึงจังหวะชีวิตของ กลุ่มดีแทค ได้สวยมาก
ชอบสัด อ่านจนเมื่อย ยังไม่จบ เลยต้องเสียตังค์ซื้อ
ปกติไม่ได้เป็นนักอ่านขนาดนั้น
สเปซที่ผ่านมาไม่เคยเขียนเรื่องหนังสือ
แต่เล่มนี้ขอเชียร์ด้วยหัวใจ ไปซื้อเถอะคับ
รู้ปะ ใครที่มาจิ้กไปอ่านแป้บนึง ร้องเป็นเสียงเดียวกันเลย
มึงอ่านจบยังอะ ขอยืมต่อหน่อยดิ ติดลมแล้วอะ
เซ็งหว่ะทำไมไม่ซื้อกานหล่ะค้าบ เด๋วแม่งหนังสือก้อหายอีกอะ
แต่ก็ดีใจแทนคนเขียน ที่หนังสือแกจับคนอ่านได้อยู่หมัด
หน้าอย่างผม โดนเต็มๆ
หลังจากครึ่งเล่ม
อ่านแล้วรู้สึกได้เลย ว่าตัวนิดเดียว ห่างชั้นมาก
วันนี้ตามไม่ทัน แต่ก้อไม่รู้ว่าพุ่งนี้จะตามทันรึเปล่า
แล้วเดี๋ยวโตไป ก้อต้องขึ้นสังเวียนเดียวกับพี่เค้าสักวัน
แล้วกูจะจะสู้ไหวมั้ย
กำลังจะอ่านครึ่งหลัง มีแววว่า ถ้าอ่านจบแล้วจะไปสมัครเลย
แอบรัก ดีแทค แต่ว่าใช้ ทรู
งานที่กำลังจะทำก่อนจบ
ซัมซุง เจี้ยวแน่นหญิง แอนด์ เดอะวัน
โตโยต้า ยาริส เอ็มแน่นนุปลั้กเจี้ยว
เซ้นทรัล บาสกิ้นรอบบิ้น
กลองงานบาส กับมังกรทั้งห้า
โฟล์คซอง เต้ยเจี้ยวแน่น แบนด์
เจแมท
ไหนจะโปรเจคก่อนจบที่ยังไม่มีทุนอีก
ไม่ตายก้อเก่งไปเลย
ขอให้ประสพความสำเร็จนะนายนภชาต
ถึง คุณลูกนก
ถ้าคุณเป็นถึงขนาดนี้
ขอบอกไว้เลย ว่าผมตัดสินใจไม่ผิด
เพราะแววตานั่น มันไม่น่าเชื่อเลย
ว่าจะใช้กับคนที่คุณเรียกว่า เพื่อน July 27 ชั้นจะจูบเทอวันนี้ จะเล่าเรื่องจูบให้ฟัง
จิงจิงก้อเป็นเรื่องปกติปะที่คนจูบกัน ไม่ต้องเล่าก้อได้
แต่ว่าพอดีวันจูบกันเยอะมาก
เลยต้องมาเล่าให้หายตื่นเต้นหัวจายซ้าหน่อย
วันนี้ไปจูบกับชื่อ C เป็นเพื่อนสนิทตอนนี้ ตื่นเต้นแบบมากกก
รู้สึกมันหวานเหมือนน้ำแดงเลยหล่ะ เขินสุดๆ จูบกันไปกันมา
จิงๆก้อจูบกันทุกวันแหละ กลัวเทอจะรำคาญเหมือนกัน
เธอจะคิดอะไรอยู่นะเนี่ย
แล้ววิ่งเล่นไปเล่นมา N ที่สวยอันดับต้นๆของปี่สี่
ก็มาให้จูบซะงั้น มาถึงเทอก้อบอก "เอาปะ"
เฮ้ยวันนี้ป้อบจังวะ เกินไป แต่ทำไงได้
เลยเอาก้อเอา กำลังคอแห้ง
ตอนจะจูบก้อกล้าๆกลัวๆเลยจูบแป้บเดียวพอ เกรงใจ
แต่รู้สึกเหมือนมีผงเนสวิต้า ติดฟันมา เอ่อ.. แต่ก้ออร่อยดี ฮ่าๆ
แต่กับ J นี่ดิ อยู่ดีดีก้อมาพุ่งเข้ามาแบบไม่ตั้งตัว
แล้วก็ ขอหน่อยเดะ จูบเอาจูบเอา
ก้อเลยโมโห รีบจูบกลับ ไอ้ตอนจูบกลับนี่แหละวุ่นเลย เหม็นบุหรี่สุดสุด
แถมจืดเป็นน้ำเปล่าเลย
นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนแก๊งค์เดียวกันคงอ้วกไปแล้ว
ตอนเที่ยงข้าวกินตามเสต็ป ก้อซื้อข้าวเหนียวกับหมูทอด ของดีวันศุกร์ของเรา
กินกันสี่คน C ยังไม่รู้เรื่องจูบกับ J ก้อดีรอดตัว เลยทำเฉยไว้ก่อน
กินข้าวเส็ดเลยอยากอ้อนขึ้นมา เลยจูบไปแบบสายฟ้า ไม่ให้รู้ตัว
C ก้อนิ่งๆ ไม่ว่าอะไร ก้อคุยกันต่อเฮฮา
แต่ J เดะ จูบกูเส็ด แล้วก้อเล่นเส้นเฉาก๊วยของกูหนักสัด (พอดีกินเฉาก๊วย)
คงเห็นจูบกันอยู่สองคน เลยอยากด้วย C เลยขึ้นไปทำรายงานเลย
ปล่อยให้นั่งกับ C P สามคน เซ็งเลย ไม่มีไรทำ ลุย P ด้วยดีกว่า กะลังเซ็ง
ไม่รู้ว่ามันจะยอมรึเปล่า เพราะมันชอบด่า
แต่ทำไงได้ หิวนี่นา ขี้เกียดเดินด้วย
เลยฝืนเหลี่ยมอัดมันไปซักที โดนด่าค่อยว่ากัน
เหนือความคาดหมาย จูบครั้งนี้ เย็นสดชื่นมาก เหมือนอยู่ในป่ามิ้นต์
ทั้งหวานทั้งหอม นึกว่าจะจืดเหมือน J
ก้อเลยจูบพอเป็นพิธีให้สดชื่นแล้วก้อส่งยิ้มนิดๆให้ แล้วก้อ "ขอบคุณนะ"
P ก้อพยักหน้านิดๆ โอ้ว นึกว่าจะซวยซะแล้ว
วันนี้วุ่นเนอะ วันหลังซื้อน้ำพกหลอดเป็นของตัวเองดีกว่า จะได้ไม่ต้องมั่วซั่ว แม่งง 55
พวกคุณที่อ่านอยู่หน่ะ แอบเซ็งทำไม เราก้อเคยจูบกับพวกนาย ฮี่ๆๆ
July 16 พื้นที่อับอับ (อับspace) 2200ตอนนี้อยู่ห้องคอม เหมือนจะต้องทำรายงาน เหมือนจะต้องอ่านหนังสือ เหมืนอจะอยากอับสะเหปด เลยอับสเปด ดีกว่า
ตอนนี้นั่งคู่ข้างๆปุ๋ม ข้างหลังเป็น แนท แอม ชิน ข้างบนไปสองชั้น มีคูลแก้งค์ ภาคบัญชี ใหญ่สัด แล้วมีเจ้าแมวน้ำวุ่นไปมา อยู่ในสนาม
โอ้ะโอวว พื้นที่อับอับวันนี้จะใส่อะไรดีน้า
ติดไว้ก่อนละกันนะ ฮ่าๆ ไว้มาวันหลังดีกว่า วันนี้เขิน
สวัสดี ......{qoTop}
อ๋ออออออ ช่ววงนี้ชีวิต
เลขสามมาแรง
เบอร์โทรก้อมีเลข 3 0837800445
สอบ 3 ตัว บัสอี เทค รีเสิด
แผน3แผน ยาริส ซัมซุง เซ็นตรัล
น้องรหัส3คน ฮั้ว กุ๊ก แตม
วงมีแค่3คน เต้ย แน่น เจี้ยว
3ปีแล้ว เหลืออีกแค่ปีเดียว
รัก3เส้า ของเรา
ตอนนี้แบนอยู่3คน เอ๊ะหรือเกิน! นาย สกน
กะลังจะเริ่มรอบที่สาม
ไม่ได้เที่ยวกลางคืนมา3วัน แต่เด๋วคงต้องไปลุยต่ออีกสามอาทิด
เกรดไม่ถึง 3 แล้ว จะวุ่น
เหมือนเหลือเพื่อนผู้ชายอยู่สามคน แน่น เจ เจี้ยว
แล้วก้อเหลือเพื่อนผู้หญิงอีกสามคน
แล้วก้อน้องสาวคนใหม่อีกสามคน เน็ท พิ้งค์ ก๋อย
แน่นติดเงินอยู่ 300
อาทิดนี้เหลือตังไม่ถึง 300
แต่หนักสุด คงจะเป็น 3สาย ไม่โกดเท่าไรแต่ไม่เชื่อใจซซะแล้ว
อีปุกิ๊ จำไว้เลย July 02 หรือปีสี่จะไม่จบ 1959ทำไมถึงเรียนได้แค่นี้??????
เวลาผู้ใหญ่ถาม จะตอบยังไงดี
เพราะว่ามีเพื่อนเยอะ ไปสนุกสังสรรค์กัน เป็นคนเฮฮา มันดีกว่าติดยาแหละน่า
เพราะว่าทำกิจกรรมตลอดเวลา ได้ทำงานร่วมกับคนอื่นเยอะแยะ ไม่งั้นโตมาผมก้อทำอะไรไม่เป็นอะดิ
เพราะว่าไม่ได้ลงเรียนวิชาที่ปล่อยเกรดเหมือนคนอื่น คนแย่งกันจะตาย
เพราะว่าไม่ได้ลอกงานส่งให้ครบ ซึ่งมันจะทำให้ได้เกรด แต่ความรู้ ส่งไม่ส่ง ก้อได้เท่ากันปะ
เพราะว่าแข่งโฟลค์ซองทุกปี อยากจะแสดงพลังออกมา ตามความฝันเล็กน้อยๆ ดีกว่าได้แต่นั่งดูขึ้นมานิดนึง
เพราะว่าทำแผนธุรกิจ ซึ่งต้องใช้พลังมาก แลกเปลี่ยนความคิดกันเยอะ วัดใจไม่อ่านหนังสือเพื่อทำแผน นอนตอนเช้า เหนื่อยมากแต่ มันก้อสนุกกว่าการเรียนในห้องจนยอมใช้พลังทั้งหมดเท่าที่มีออกมา และผลมันก้อออกมาดีซะด้วย แม่ยังเอาใบประกาศไปตั้งเลย
เพราะผมใช้เวลาอ่านหนังสือน้อยกว่าคนอื่น เนื่องจากต้องเอาเวลาไปใช้ทำไอ้ที่อยู่ข้างบนอะ
เพราะผมไม่เชื่อว่า คนที่เกรดเยอะกว่าผม จะเก่งกว่าผมทุกคน
ปัจจัยที่มาของเกรด มันบอกได้แค่ไหนกัน ส่งงานครบนะ ท่องได้ทุกบรรทัด ทุกวิชานี่มาเป๊ะๆๆ เออเก่งคับ แต่ไม่ได้บอกเลย
ว่ามีน้ำใจ สู้งาน เฮฮา กล้าเพื่อคนอื่นแค่ไหน หรืออะไรคือสิ่งที่ผมเป็น
เพราะว่าไม่เชื่อในการศึกษาของไทย ผมถามจิงๆว่าเรียนมาได้อะไรติดตัวมาบ้าง หลักสูตรที่ใช้กันอยู่นี่มันดีจิงๆหรอ
ท่องร้อยกรอง แล้วได้กินมั้ย ไอ้มัสมั่นแกงแก้วตาอะ ท่องสังคม จังหวัดที่มีแร่เหล็กเยอะที่สุด รู้แล้วมันยังไง
เข้ามหาลัย ไอ้เลขที่มานั่งเรียนเนี่ย เค้ามีโปรแกรมมาให้ใช้แล้วไม่ใช่เหรอ
เคสสตัดดี้ 10ที่แล้วได้มั๊ง ไม่ได้มีอะไรที่มันน่าเรียนเลยซักอย่าง
วิชาเลือกตุ่นๆนี่มันเรียนไปยังไง วะ
แล้วหนังสือเรียนเนี่ย มีรูป มีสีสันบ้าง มันจะได้มั้ย หรือมัวแต่ประหยัดค่าพิมพ์กัน เด็กไทยจะไร้จินตนาการ ช่างแม่งมัน หนังสือกูพิมพ์ถูก กำไรกูเยอะก็พอ
แล้วมาทำพูดว่าเด็กไทยคิดไม่เป็น หนังสือพวกเฮียอะ เปลี่ยนปกบ้างนะ
หลักสูตรมันไม่อัพเดตเลยด้วยซ้ำ 5 ปี อัพเดตที คงจะตามโลกทันอะ ตัวอย่างที่ยกมาก้อซ้ำๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เผลอๆพวกเราแม่งนั่งทำข้อสอบข้อเดียวกับพ่อเราอะ
สรุปแล้ว ที่เรียนได้แค่นี้ เพราะว่าเอาแค่นี้ดีกว่า
ไม่อยากฝืนเรียนในสิ่งที่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเล้ย
ก้อแค่คำพูดของคนที่ไม่ได้เกียรตินิยมให้แม่
ผมคงไม่มีกระดาษสวยๆให้แม่ติดข้างฝาแล้วนะคับ
แต่ผมไม่สนใจมันหรอก
ถ้าไม่ได้สู้กันที่เกรดบนปริญญา
ลูกแม่ไม่แพ้ใครหรอก
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ปีสี่แล้ว ดูแล้วปีนี้ ไม่จบชัวร์ ตอนแรกนึกว่าจะจบ แต่ว่าไม่จบแล้วหล่ะ จากวี่แวว
ไม่ใช่เรียนไม่จบนะ ชีวิตต่างหาก ไม่จบ
ลบหน้าจอไปล้านรอบ อยู่หน้าจอมา 2 ชั่วโมง อัพได้แค่นี้ มันตื๊อจริงๆ คิดไม่ออกเลย
แต่สรุปสั้นได้ว่า
ลงจากเครื่องวิ่งก็แล้ว คืนดีกันก้อแล้ว
เราพร้อมแล้ว
แต่คนอื่นยังไม่พร้อม
สุดท้าย เส้นทางนี้ ก็พาพวกเราไปสู่ความเสียใจอยู่ดี
ถ้าใจไม่แข็งพอที่วิ่งไปกันสองคน
เทออยู่ตรงนี้ก้อได้นะ
เจ็บหนึ่งดีกว่าเจ็บสาม
เพราะว่า
ถ้าเราไม่ต้องใกล้ชิดกัน
ถ้าเราไม่ต้องบอกรักกัน
ถ้าเราไม่ต้องหัวเราะด้วยกัน
ไม่มีใครเจ็บ
สเปซแอบป๊อบเว้ยเฮ้ย เกือบ 200 คน
ถ้าตัดคนคลิ้กซ้ำ แล้วถึงซัก 100 คน
ดีใจสัด นอกจากเราเอง
เจ็บสองมันดีกว่าเจ็บสี่อยู่แล้ว
ทนเพื่อคนอื่นมันหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้วนี่ เนอะ**
แล้วเมื่อไหร่ถึงจะมีคนทนเพื่อเราบ้าง
เมื่อไหร่จะถึงทีของเราซักที
June 20 อันนี้ไม่ลอก ขอบอกขอบอก 1784อันก่อน ลอกมา แปลงนิดหน่อย แต่ขอมาแล้วเหอะ ก็พอดีเห็นตรงกับตัวเอง ยาเส้นยังแบ่งในค่ายกันมาแล้ว ยืมหน่อยเน้อ
คิดอยู่ว่าจะอัพเรื่องตัวเองที่วนไปวนมา หรือเรื่่อง อยากให้ไทยเรามีสงครามซักที แล้วก้อตัดสินใจไม่ถูกว่าจะอัพเรื่องไหน หรือจะเรื่องพินาศ คดบ
เยอะแยะจิงๆ แล้วก้อไปอ่านเฮียเฟิร์ส เจ้าเก่า แกยังวนเวียนอยู่ เลยเห็นเพื่อนเลยทันที แกสเต็ปเดิม ใครๆก็ยังจมกับอดีตของตัวเองได้ สเปซไม่ได้ทำร้ายใครนอกจากตัวเอง
เลยเลือก สเต็ปเดิมไป ฮ่าๆๆๆ
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
แล้วใครๆต่อใครก็ถาม ทั้ง G A N J M N P O เรียกว่าทุกคนที่รู้ดีกว่า ว่าทำไมถึงไม่ยอมคืนดี ไม่ยอมเป็นเพื่อนกันอีกซะที
จะจบแล้วนะ ปีสี่อะ
ถ้าเจอตัวเป็นๆ คงจะตอบไปซื่อๆ ว่า ผู้ชายไม่เป็นเพื่อนกับผู้หญิง ซึ่ง โง่สาดดด
ใช่ รู้ มันจะจบแล้วสินะ สี่ปีของพวกเรา หลายคน เริ่มพร่ำในสเปซถึงการลาจากกันแล้ว
แต่กับเรื่องของเทอ
เราแอบมองมันอีกทาง
จากที่ไม่เคยคิดว่า จะได้สนิทกับเทอด้วยซ้ำ เด็กบ้านนอกแหลมเขามาอยู่ในจุฬา กับเหล่านางฟ้าในกรุงเทพ
เทอที่ดูเหมือนจะเอื้อมไปไม่ถึงเลยไม่ว่ายังไงก้อตาม กลับได้ใกล้ชิดกัน
มีช่วงเวลาดีดีด้วยกันมากมาย ร้องไห้ ดีใจ เมาเหล้า แบ่งปัน ลำบาก อดทน เยอะแยะ ความรู้สึกทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นได้
ระหว่างคนสองคน
เราสองคนให้กันครบหมดแล้วนะ
ชั้นกับเทอจะต้องการอะไรอีกมากมาย
แค่ครั้งหนึ่งที่เคยผูกพันมันก็เพียงพอแล้วที่เราได้สนิทกันขนาดนั้น
ตอนนี้ ไม่ได้โกรธ ไม่ได้ต้องการอะไรเลย แล้วไอ้การที่ไม่ต้องการอะไรเลย มันก้อเลยต่างคนต่างอยู่ไป
สักวันชั้นหายไปอะไรๆ อาจจะดีขึ้น หวังว่านะ
ทุกอย่าง สิ่งที่ชั้นบอกเทอ มันจริงหมดในตัวอยู่แล้ว ไม่ต้องฟังจากคนอื่น
แล้ว
ถ้าปีสี่ของเรามันจะจบแบบนี้ ถึงแม้จะเสียใจแค่ไหน ก็คงจะบอกตัวเองว่า
แค่นี้ชีวิตก้อคุ้มมากแล้ว เทอเองก้อดีกับชั้นมากจริงๆ
เทอดีและเป็นทุกอย่างที่ใจหวังจริงๆ
แล้วเมื่อชีวิตชั้นมีความสุขขนาดนี้แล้ว ก็ไม่รู้จะขอบคุณเทวดาฟ้าดินองค์ไหนทำไม
ขอบคุณเทอนะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ความบังเอิญเป็นเจตน์จำนงของพระเจ้า
เส้นทางพวกเราอาจจะถูกกำหนดไว้แล้วก็ได้
|
|||||||||||
|
|
